Pse te diabetiket eshte shqetesuese “kemba diabetike” qe ka shume problem per tu mjekuar , e pse jo dora diabetike?
Këmba është pjesa e trupit më larg nga zemra. Me diabetin enët irritohen nga sheqeri i ngritur në gjak. Kjo shkakton ënjtje të lehtë brenda enëve.
Enët janë aq të vogla, ku arteriolat lakohen në vende te largeta, qelizat e kuqe të gjakut duhet të përkulen për të kaluar. Kur këto enë të vogla fryhen/irritohen, gjaku nuk mund të ushqehet dhe të oksigjenojë indet përreth. Dhe këto inde fillojnë të vdesin, ngadalë. Ndërsa sheqeri në gjak luhatet, këto enë kalojnë një kohë të hapur dhe një kohë të mbyllur. Ky dëm rritet me kalimin e kohës. Indet fillojnë të shpërdorohen, bëhen të brishta dhe më të ndjeshme ndaj lëndimeve, dhe kjo ngadalëson shërimin. Dëmtimi nervor ndodh. Ndjesia ndryshon, fillimisht e dhimbshme, pastaj e mpirë plotësisht. Në një shpërndarje ‘si çorape’.
Nga an tjeter neuropatia periferike shkakton një humbje të ndjeshmërisë në ekstremet; kjo çon në lëndime të pavërejtura – më shumë në këmbë, sepse ato janë “jashte syrit , jashtë mendjes”. Nëse ju merrni një prerje në dorë – edhe nëse nuk e ndjeni atë – do ta vini re. Por në fund të këmbës – është e lehtë të mos e shohësh atë. Aq më tepër nëse është midis gishtërinjve tuaj. Shumë diabetikë thjesht vuajnë nga thonjtë e të futur në mish që kalojnë pa trajtim – duke çuar në infeksion, pastaj gangrenë – dhe amputim. Kjo nuk ndodh në gishtat e dores; ne kembe do të vihen re – dhe shumë më herët.
Duart mund të preken, por ato janë shumë afër zemrës. Dhe ju përdorni duart tuaja, shumë më tepër se këmbët tuaja, kjo detyron më shumë furnizim me gjak. Duart mund të mpihen, por zakonisht nuk vuajne deri në nivelin që të bëhen gangrene. Por kjo sdo te thote qe edhe duart te mos preken nga demtimi prej diabetit.
Thjesht për informacion – amputimet jo-traumatike të gjymtyrëve (amputimet e kryera pa dëmtim nga nje shkaktar) janë DHJETË herë më të zakonshme tek diabetikët sesa tek jodiabetikët; dhe amputimet e këmbës janë pesë herë më të zakonshme se amputimet e dorës/krahut. Amputimet e krahut priren të ndodhin më vonë në jetë (mosha mesatare = 74) krahasuar me amputimet e këmbës (mosha mesatare = 70).
Leave a comment